Wat gaat het toch ontzettend hard! Het eerste halfjaar met onze lieve Luke is voorbij gevlogen!
Luke is een vrolijk, alert en vooral een heel ondernemend mannetje en wat genieten we van hem.
De hapjes gaan erg goed. Groenten en fruit vindt hij erg lekker, hij kirt en kletst de oren van ons hoofd en kan zichzelf steeds beter vermaken met zijn speelgoedjes.

Ook wij hebben (zoals heel vele ouders) het “Oei ik Groei” boek. Voor diegene die niet weten wat dit is; het boek beschrijft hoe de ontwikkeling van een kind met voorspelbare sprongen gebeurt. Deze sprongen gaan in twee stappen. In de eerste stap is een kind huilerig, hangerig en humeuriger dan normaal. In de stap daarna heeft een kind dan de nieuwe vaardigheden ontdekt, nieuwe interesses en is zelfstandiger.

Volgens het boek zou Luke in de afgelopen weken sprong 5 gemaakt moeten hebben. Alle eerdere sprongetjes hebben wij eerlijk gezegd niet gemerkt, natuurlijk hebben wij wel zijn nieuwe vaardigheden en interesses opgemerkt, maar huilerig en hangerig rond die specifieke periode, hebben wij nooit gemerkt.  Ik ben er nog niet van overtuigd dat dit wetenschappelijk onderzoek echt voor elke kind past.

Opmerkelijk vond ik namelijk het verhaal dat rond deze fase, 6 maanden dus, Luke graag de kasten leeg zou halen, graag zelf een boekje uit zou zoeken, deuren dicht zou duwen, eerste woordjes, zoals “boe of “aai” en zou zeggen en “hatsjie” zou roepen als iemand niest. Nou… Ik weet niet hoe het bij jullie kids is gegaan en er zullen er wellicht een aantal zijn die dit wel konden, maar ik ben al blij en trots dat Luke van een lepeltje kan eten, kan omrollen van rug naar buik en duidelijk kan aangeven wat hij wil in zijn schattige baby-brabbeltaal.

Ik heb werkelijk nooit, nog nooit een kind van 6 maanden hoorbaar horen praten, maar ach, ik zal het vast “toevallig” nooit hebben meegemaakt.

Uiteraard weet ik dat in het boek vermeld staat, dat de voorgeschreven periode het eerst mogelijke moment is waarop de baby deze vaardigheden kán tonen, maar wat heeft het voor zin om dit dan in een periode te beschrijven waarin de meeste baby’s nog kwijlend naar hun speelgoedje staren en driftig alle spieren proberen te gebruiken om überhaupt om te kunnen draaien..

Naar mijn idee werkt dit voor nieuwe ouders alleen maar meer vragen en onzekerheid op.
Je zal maar een kind hebben die niet op de juiste tijd het “sprongetje” maakt pppffff.

Aan alle (nieuwe) ouders is mijn advies, het is een handige leidraad, maar neem het met een korreltje zout. Ieder kind is anders en dat is maar goed ook! De één rolt met een paar maanden, de ander praat heel snel en weer een ander kruipt als eerste. Mijn tip: Maak je niet druk en geniet van alle fases van jouw kindje.

Liefs Stella.